Forma, sens, wrażliwość
Młoda architektura wnętrz
Forma, sens, wrażliwość
Młoda architektura wnętrz
W Pracowni Projektowania Architektury Wnętrz i Kształtowania Przestrzeni Publicznej Akademii Sztuki w Szczecinie, prowadzonej przez dr Dominikę Zawojską-Kuriatę, architektura staje się czymś więcej niż estetyką i funkcją. To narzędzie rozmowy o emocjach, kondycji psychicznej, sztuce i sposobach, w jakie współczesny człowiek doświadcza przestrzeni. Projekty tworzone przez studentki są odważne, aktualne i wrażliwe społecznie. Dotykają tematów stresu, nadmiaru bodźców, potrzeby regeneracji, ale też czerpią z historii sztuki, popkultury i świata beauty. Pokazują, że młoda architektura wnętrz potrafi być jednocześnie refleksyjna, zmysłowa i innowacyjna.
projekt Anna Miszewska
Pawilon jako antidotum na stres
Anna Miszewska
Projekt studentki I roku studiów II stopnia to architektoniczna odpowiedź na jedno z największych wyzwań współczesnego życia miejskiego – chroniczny stres. Tymczasowy pawilon został zaprojektowany jako przestrzeń wyciszenia i regeneracji, reagująca na długotrwałe podwyższenie poziomu kortyzolu, które stało się niemal codziennością.
Forma i układ funkcjonalny obiektu podporządkowane są redukcji napięcia psychicznego. Pawilon działa jak kontrapunkt wobec intensywności miasta: hałasu, pośpiechu i nadmiaru bodźców. Jednocześnie nie izoluje użytkownika całkowicie – oferuje półotwarte strefy sprzyjające obserwacji i współobecności. To przestrzeń pomiędzy samotnością a pełną ekspozycją społeczną, w której kontakt z innymi jest możliwy, ale nie wymuszony. Tymczasowy charakter obiektu podkreśla jego dostępność i eksperymentalność, czyniąc z projektu narzędzie refleksji nad wpływem architektury na zdrowie psychiczne.
